5907-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кийим китоби
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْيَدَيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ حَسَنَ الْوَجْهِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ وَلاَ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَكَانَ بَسِطَ الْكَفَّيْنِ.
Абун Нуъмон, Жарир ибн Ҳозимдан, у Қатодадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик қўл-оёқли, чиройли юзли эдилар; мен ундан кейин ҳам, ундан олдин ҳам у кишидек (бировни) кўрмаганман; у киши кенг кафтли эдилар, деди.