Жингалак соч

Kiyim kitobi · 14 ҳадис

باب الْجَعْدِ

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بِالطَّوِيلِ الْبَائِنِ، وَلاَ بِالْقَصِيرِ، وَلَيْسَ بِالأَبْيَضِ الأَمْهَقِ، وَلَيْسَ بِالآدَمِ، وَلَيْسَ بِالْجَعْدِ الْقَطَطِ، وَلاَ بِالسَّبْطِ، بَعَثَهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعِينَ سَنَةً، فَأَقَامَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ، وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ، وَتَوَفَّاهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ سِتِّينَ سَنَةً، وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ‏.‏

Исмоил: Менга Молик ибн Анас, у Рабиъа ибн Абу Абдураҳмондан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У унинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўта узун ҳам, паст бўйли ҳам эмас эдилар; жуда оқ (оппоқ) ҳам, қорамтир (асмар) ҳам эмас эдилар; жуда жингалак ҳам, текис (силлиқ) соч ҳам эмас эдилар. Аллаҳ у кишини қирқ ёшда (ёшлари бошида) (Набий қилиб) юборди; у киши Маккада ўн йил, Мадинада ўн йил турдилар, Аллаҳ у кишини олтмиш ёшда вафот эттирди; бошлари ва соқолларида йигирма та (ҳам) оқ тук йўқ эди.

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِي عَنْ مَالِكٍ إِنَّ جُمَّتَهُ لَتَضْرِبُ قَرِيبًا مِنْ مَنْكِبَيْهِ‏.‏ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُهُ غَيْرَ مَرَّةٍ، مَا حَدَّثَ بِهِ قَطُّ إِلاَّ ضَحِكَ‏.‏ تَابَعَهُ شُعْبَةُ شَعَرُهُ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ‏.‏

Молик ибн Исмоил, Исроилдан, у Абу Ишоқдан ривоят қилади: Барони эшитдим: У: Мен қизил ҳуллада Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан чиройлироқ ҳеч кимни кўрмаганман, дер эди. Баъзи шерикларим Моликдан: Унинг сочлари (лима) елкаларига яқин (жойгача) тушар эди (деди). Абу Ишоқ: Мен уни бир неча бор айтиб бераётганини эшитдим, уни ҳеч қачон айтиб берса, кулар эди, деди. Буни Шуъба: «Сочи қулоқлари юмшоғига етар эди» (деб) мутобаъа қилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أُرَانِي اللَّيْلَةَ عِنْدَ الْكَعْبَةِ، فَرَأَيْتُ رَجُلاً آدَمَ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ مِنْ أُدْمِ الرِّجَالِ، لَهُ لِمَّةٌ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ مِنَ اللِّمَمِ، قَدْ رَجَّلَهَا، فَهْىَ تَقْطُرُ مَاءً مُتَّكِئًا عَلَى رَجُلَيْنِ، أَوْ عَلَى عَوَاتِقِ رَجُلَيْنِ، يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقِيلَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ‏.‏ وَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ جَعْدٍ، قَطَطٍ، أَعْوَرِ الْعَيْنِ الْيُمْنَى كَأَنَّهَا عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ، فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقِيلَ الْمَسِيحُ الدَّجَّالُ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу кеча мен ўзимни Каъба ёнида (тушда) кўрдим, мен қорамтир (асмар) бир кишини — сен қорамтир кишилардан кўрган энг чиройлиси каби — кўрдим, унинг сочи (лимма) — сен сочлардан кўрган энг чиройлиси каби — бор эди, уни тараган эди, ундан сув томар эди. У икки кишига — ёки икки кишининг елкаларига — суянган ҳолда Байтни тавоф қилар эди. Мен: Бу ким? деб сўрадим. Масиҳ ибн Марям (Исо), дейилди. Бирдан мен жингалак, қаттиқ сочли, ўнг кўзи кўр — гўё қабариб чиққан (сувда сузаётган) узумдек — бир киши(ни кўрдим). Мен: Бу ким? деб сўрадим. Масиҳ Дажжол, дейилди» дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَضْرِبُ شَعَرُهُ مَنْكِبَيْهِ‏.‏

Ишоқ, Ҳаббондан: Бизга Ҳаммом: Бизга Қатода: Бизга Анас айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари елкаларига урилар эди.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، كَانَ يَضْرِبُ شَعَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَنْكِبَيْهِ‏.‏

Мусо ибн Исмоил, Ҳаммомдан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари елкаларига урилар эди.

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ شَعَرِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ شَعَرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجِلاً، لَيْسَ بِالسَّبِطِ، وَلاَ الْجَعْدِ، بَيْنَ أُذُنَيْهِ وَعَاتِقِهِ‏.‏

Амр ибн Али, Ваҳб ибн Жарирдан: Менга отам, у Қатодадан айтиб берди: У: Мен Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари ҳақида сўрадим. У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари (сал) жингалак (ражил) эди, на текис-силлиқ, на (жуда) жингалак эди, қулоқлари билан елкалари орасида (эди), деди.

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْيَدَيْنِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَكَانَ شَعَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجِلاً، لاَ جَعْدَ، وَلاَ سَبِطَ‏.‏

Муслим, Жарирдан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик (тўла) қўлли эдилар, мен ундан кейин у кишидек (бировни) кўрмаганман; Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари (сал) жингалак (ражил) эди, на (жуда) жингалак, на текис-силлиқ эди, деди.

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْيَدَيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ حَسَنَ الْوَجْهِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ وَلاَ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَكَانَ بَسِطَ الْكَفَّيْنِ‏.‏

Абун Нуъмон, Жарир ибн Ҳозимдан, у Қатодадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик қўл-оёқли, чиройли юзли эдилар; мен ундан кейин ҳам, ундан олдин ҳам у кишидек (бировни) кўрмаганман; у киши кенг кафтли эдилар, деди.

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ،‏.‏ أَوْ عَنْ رَجُلٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْقَدَمَيْنِ، حَسَنَ الْوَجْهِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ‏.‏

Амр ибн Али, Муоз ибн Ҳонидан: Бизга Ҳаммом: Бизга Қатода, у Анас ибн Моликдан — ёки бир кишидан, у Абу Ҳурайрадан — айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик оёқли, чиройли юзли эдилар; мен ундан кейин у кишидек (бировни) кўрмаганман, деди.

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ،‏.‏ أَوْ عَنْ رَجُلٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْقَدَمَيْنِ، حَسَنَ الْوَجْهِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ‏.‏

Амр ибн Али, Муоз ибн Ҳонидан: Бизга Ҳаммом: Бизга Қатода, у Анас ибн Моликдан — ёки бир кишидан, у Абу Ҳурайрадан — айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик оёқли, чиройли юзли эдилар; мен ундан кейин у кишидек (бировни) кўрмаганман, деди.

وَقَالَ هِشَامٌ عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَثْنَ الْقَدَمَيْنِ وَالْكَفَّيْنِ‏.‏

Ҳишом Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йўғон (тўла) оёқ-кафтли эдилар.

وَقَالَ أَبُو هِلاَلٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ،‏.‏ أَوْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْكَفَّيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ شَبَهًا لَهُ‏.‏

Абу Ҳилол: Бизга Қатода, у Анасдан — ёки Жобир ибн Абдуллаҳдан — айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик кафт-оёқли эдилар, мен ундан кейин у кишига ўхшашни кўрмаганман.

وَقَالَ أَبُو هِلاَلٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ،‏.‏ أَوْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْكَفَّيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ شَبَهًا لَهُ‏.‏

Абу Ҳилол: Бизга Қатода, у Анасдан — ёки Жобир ибн Абдуллаҳдан — айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йирик кафт-оёқли эдилар, мен ундан кейин у кишига ўхшашни кўрмаганман.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَذَكَرُوا الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَمْ أَسْمَعْهُ قَالَ ذَاكَ وَلَكِنَّهُ قَالَ ‏ "‏ أَمَّا إِبْرَاهِيمُ فَانْظُرُوا إِلَى صَاحِبِكُمْ، وَأَمَّا مُوسَى فَرَجُلٌ آدَمُ جَعْدٌ، عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ مَخْطُومٍ بِخُلْبَةٍ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ إِذِ انْحَدَرَ فِي الْوَادِي يُلَبِّي ‏"‏‏.‏

Муҳаммад ибнул Мусанно: Менга Ибн Абу Адий, у Ибн Авндан, у Мужоҳиддан айтиб берди: У: Биз Ибн Аббоснинг (розияллаҳу анҳумо) олдида эдик, улар Дажжолни зикр қилдилар. У (кимса): Албатта унинг икки кўзи орасида «кофир» деб ёзилган, деди. Ибн Аббос: Мен уни (Набийни) буни айтганини эшитмаганман, лекин у: «Иброҳимга келса, дўстингизга (менга) қаранглар (мен унга ўхшайман); Мусога келса — у қорамтир (асмар), жингалак сочли, хулба (хурмо толаси)дан жилов солинган қизил туя устидаги бир киши(дир) — гўё мен унга — у водийга талбия айтиб тушиб келаётганида — қараб тургандекман» дедилар, деди.