حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَذَكَرُوا الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ. وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَمْ أَسْمَعْهُ قَالَ ذَاكَ وَلَكِنَّهُ قَالَ " أَمَّا إِبْرَاهِيمُ فَانْظُرُوا إِلَى صَاحِبِكُمْ، وَأَمَّا مُوسَى فَرَجُلٌ آدَمُ جَعْدٌ، عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ مَخْطُومٍ بِخُلْبَةٍ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ إِذِ انْحَدَرَ فِي الْوَادِي يُلَبِّي ".
Муҳаммад ибнул Мусанно: Менга Ибн Абу Адий, у Ибн Авндан, у Мужоҳиддан айтиб берди: У: Биз Ибн Аббоснинг (розияллаҳу анҳумо) олдида эдик, улар Дажжолни зикр қилдилар. У (кимса): Албатта унинг икки кўзи орасида «кофир» деб ёзилган, деди. Ибн Аббос: Мен уни (Набийни) буни айтганини эшитмаганман, лекин у: «Иброҳимга келса, дўстингизга (менга) қаранглар (мен унга ўхшайман); Мусога келса — у қорамтир (асмар), жингалак сочли, хулба (хурмо толаси)дан жилов солинган қизил туя устидаги бир киши(дир) — гўё мен унга — у водийга талбия айтиб тушиб келаётганида — қараб тургандекман» дедилар, деди.