حَدَّثَنِي بَيَانُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ وَذَكَرُوا لَهُ الدَّجَّالَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ مَكْتُوبٌ كَافِرٌ أَوْ ك ف ر. قَالَ لَمْ أَسْمَعْهُ وَلَكِنَّهُ قَالَ " أَمَّا إِبْرَاهِيمُ فَانْظُرُوا إِلَى صَاحِبِكُمْ، وَأَمَّا مُوسَى فَجَعْدٌ آدَمُ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ مَخْطُومٍ بِخُلْبَةٍ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ انْحَدَرَ فِي الْوَادِي ".
Баён ибн Амр менга айтди, Назр бизга айтди, Ибн Авн бизга хабар берди, Мужоҳиддан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумони эшитди — унга Дажжол ҳақида, икки кўзи орасида ‹кофир› ёки ‹к-ф-р› деб ёзилган деб эслатдилар. У: «Мен буни эшитмадим, лекин у (Набий): ‹Иброҳимга келсак — ўз соҳибингизга (менга) қаранглар (мен унга ўхшайман); Мусога келсак — жингалак сочли, буғдойранг, қизил туяда — уни тола (арқон) билан жиловланган — гўё мен уни водийга тушиб бораётганини кўриб турибман›, деди», деди.