حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا شَبِيبُ بْنُ غَرْقَدَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَىَّ، يُحَدِّثُونَ عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ دِينَارًا يَشْتَرِي بِهِ شَاةً، فَاشْتَرَى لَهُ بِهِ شَاتَيْنِ، فَبَاعَ إِحْدَاهُمَا بِدِينَارٍ وَجَاءَهُ بِدِينَارٍ وَشَاةٍ، فَدَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ فِي بَيْعِهِ، وَكَانَ لَوِ اشْتَرَى التُّرَابَ لَرَبِحَ فِيهِ. قَالَ سُفْيَانُ كَانَ الْحَسَنُ بْنُ عُمَارَةَ جَاءَنَا بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْهُ، قَالَ سَمِعَهُ شَبِيبٌ مِنْ عُرْوَةَ، فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ شَبِيبٌ إِنِّي لَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ عُرْوَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَىَّ يُخْبِرُونَهُ عَنْهُ. وَلَكِنْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْخَيْرُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِي الْخَيْلِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ". قَالَ وَقَدْ رَأَيْتُ فِي دَارِهِ سَبْعِينَ فَرَسًا. قَالَ سُفْيَانُ يَشْتَرِي لَهُ شَاةً كَأَنَّهَا أُضْحِيَّةٌ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга хабар берди, Шабиб ибн Ғарқада бизга айтди, у деди: Мен (Бажила) қабиласини Урвадан (ривоят қилиб) гапираётганини эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир динор берди, у билан бир қўй сотиб олсин деб. У эса у билан икки қўй сотиб олди, сўнг улардан бирини бир динорга сотди ва унга бир динор ҳамда бир қўй (билан) келди. (Набий) унинг савдосига барака (беришини) дуо қилди — у (Урва) тупроқ сотиб олса ҳам, ундан фойда кўрар эди. Суфён деди: Ҳасан ибн Умора бизга бу ҳадисни ундан (Шабибдан) келтирган эди, у: Шабиб буни Урвадан эшитди, деди. Мен Шабибга келдим, у: «Мен буни Урвадан эшитмадим; мен (Бажила) қабиласини ундан (ривоят қилиб) хабар бераётганини эшитдим. Лекин мен унинг шундай деганини эшитдим: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитдим: ‹Яхшилик қиёмат кунигача отларнинг пешоналарига боғланган›», деди. (Шабиб) деди: Мен унинг уйида етмиш от кўрдим. Суфён деди: У (Набий) учун қурбонликдек (семиз) бир қўй сотиб олар эди.