حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أُمَّةٌ قَائِمَةٌ بِأَمْرِ اللَّهِ، لاَ يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلاَ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ ". قَالَ عُمَيْرٌ فَقَالَ مَالِكُ بْنُ يُخَامِرَ قَالَ مُعَاذٌ وَهُمْ بِالشَّأْمِ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ هَذَا مَالِكٌ يَزْعُمُ أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاذًا يَقُولُ وَهُمْ بِالشَّامِ.
Ҳумайдий бизга айтди, Валид бизга айтди, у деди: Ибн Жобир менга айтди, у деди: Умайр ибн Ҳони менга айтди: У Муовияни шундай деганини эшитди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитдим: «Менинг умматимдан бир жамоа — Аллаҳнинг амри (дийни) билан қоим (турган) ҳолда — тўхтамайди (давом этади); уларни тарк қилган (ёрдам бермаган) ким бўлса ҳам, уларга мухолифат қилган (қарши турган) ким бўлса ҳам зарар етказа олмайди, токи уларга Аллаҳнинг амри (қиёмати) келади, улар эса шу ҳолда (ҳақ устида)дирлар». Умайр деди: Молик ибн Юхомир айтди: Муоз: «Улар Шомдадир», деди. Шунда Муовия: «Мана бу Молик Муозни: ‹Улар Шомдадир›, деганини эшитганини даъво қилаяпди», деди.