حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، سَمِعْتُ زَهْدَمَ بْنَ مُضَرِّبٍ، سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ أُمَّتِي قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ". قَالَ عِمْرَانُ فَلاَ أَدْرِي أَذَكَرَ بَعْدَ قَرْنِهِ قَرْنَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا " ثُمَّ إِنَّ بَعْدَكُمْ قَوْمًا يَشْهَدُونَ وَلاَ يُسْتَشْهَدُونَ، وَيَخُونُونَ وَلاَ يُؤْتَمَنُونَ، وَيَنْذُرُونَ وَلاَ يَفُونَ، وَيَظْهَرُ فِيهِمُ السِّمَنُ ".
Исъҳоқ менга айтди, Назр бизга айтди, Шуъба бизга хабар берди, Абу Жамрадан, Заҳдам ибн Музаррибни эшитдим, Имрон ибн Ҳусайн розияллаҳу анҳумони шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Менинг умматимнин энг яхшиси менинг асрим (авлодим), сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлар». Имрон деди: Мен билмайман, у ўз асридан кейин икки асрни ёки учни зикр қилдими? «Сўнг сизлардан кейин бир қавм бўлади — улар гувоҳлик берадилар, ҳолбуки гувоҳликка сўралмайдилар; хиёнат қиладилар, ҳолбуки омонат топширилмайди; назр қиладилар, лекин вафо қилмайдилар; уларда семизлик зоҳир бўлади».