حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو جَمْرَةَ، حَدَّثَنَا زَهْدَمُ بْنُ مُضَرِّبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَيْرُكُمْ قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ـ قَالَ عِمْرَانُ لاَ أَدْرِي ذَكَرَ ثِنْتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا بَعْدَ قَرْنِهِ ـ ثُمَّ يَجِيءُ قَوْمٌ يَنْذُرُونَ وَلاَ يَفُونَ، وَيَخُونُونَ وَلاَ يُؤْتَمَنُونَ، وَيَشْهَدُونَ وَلاَ يُسْتَشْهَدُونَ، وَيَظْهَرُ فِيهِمُ السِّمَنُ ".
Имрон ибн Ҳусайн Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): Деди: "Энг яхшиларингиз менинг асрим, кейин улардан кейингилар, кейин улардан кейингилар (Имрон: билмадим, асридан кейин икки ёки уч марта зикр қилди), кейин бир қавм келадики, назр қиладилар ва вафо қилмайдилар, хиёнат қиладилар ва ишонилмайдилар, гувоҳлик берадилар ва гувоҳлик сўралмайди, уларда семизлик зоҳир бўлади."