حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو جَمْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَهْدَمَ بْنَ مُضَرِّبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُكُمْ قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ". قَالَ عِمْرَانُ لاَ أَدْرِي أَذَكَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدُ قَرْنَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ بَعْدَكُمْ قَوْمًا يَخُونُونَ وَلاَ يُؤْتَمَنُونَ، وَيَشْهَدُونَ، وَلاَ يُسْتَشْهَدُونَ وَيَنْذِرُونَ وَلاَ يَفُونَ، وَيَظْهَرُ فِيهِمُ السِّمَنُ ".
Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Абу Жамра ривоят қилди, у деди: Мен Заҳдам ибн Музаррибни эшитдим, у деди: Мен Имрон ибн Ҳусайнни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Сизларнинг энг яхшингиз — менинг асрим (авлодим), сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлар». Имрон: Билмайман, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (ўз асридан) кейин икки асрни ёки учта (асрни) зикр қилдими, деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Албатта сизлардан кейин бир қавм бўлади, улар хиёнат қиладилар ва ишонилмайдилар, гувоҳлик берадилар ва гувоҳликка чақирилмайдилар (сўралмаган ҳолда), назр қиладилар ва вафо қилмайдилар, уларда семизлик пайдо бўлади».