حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ غُنْدَرٍ، قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ، حَدَّثَنِي زَهْدَمُ بْنُ، مُضَرِّبٍ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ خَيْرَكُمْ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ " . قَالَ عِمْرَانُ فَلاَ أَدْرِي أَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ قَرْنِهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً " ثُمَّ يَكُونُ بَعْدَهُمْ قَوْمٌ يَشْهَدُونَ وَلاَ يُسْتَشْهَدُونَ وَيَخُونُونَ وَلاَ يُتَّمَنُونَ وَيَنْذُرُونَ وَلاَ يُوفُونَ وَيَظْهَرُ فِيهِمُ السِّمَنُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор — барчаси Ғундардан ривоят қилдилар. Ибнул-Мусанно деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, мен Абу Жамрадан эшитдим, менга Заҳдам ибн Музарриб ривоят қилди, мен Имрон ибн Ҳусайннинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай деганларини ривоят қилаётганини эшитдим: «Албатта, сизларнинг энг яхшиларингиз менинг асрим, сўнг улардан кейингилар, сўнг улардан кейингилар, сўнг улардан кейингилардир.» Имрон деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз асрларидан кейин икки мартами ёки уч мартами деганларини билмайман, дедилар: «Сўнг улардан кейин шундай қавм бўладики, улар гувоҳлик берадилар, лекин гувоҳликка чақирилмайдилар; хиёнат қиладилар, лекин омонатга ишонилмайдилар; назр қиладилар, лекин вафо қилмайдилар; ва уларда семизлик пайдо бўлади.»