حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ يَجِيءُ مِنْ بَعْدِهِمْ قَوْمٌ تَسْبِقُ شَهَادَتُهُمْ أَيْمَانَهُمْ وَأَيْمَانُهُمْ شَهَادَتَهُمْ ".
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: "Энг яхши одамлар менинг асримдир, кейин улардан кейингилар, кейин улардан кейингилар, кейин улардан кейин бир қавм келадики, гувоҳликлари қасамларидан, қасамлари эса гувоҳликларидан ўзиб кетади."