حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، كَانَ يَضْرِبُ شَعَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَنْكِبَيْهِ.
Мусо ибн Исмоил, Ҳаммомдан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари елкаларига урилар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Ҳишом Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йўғон (тўла) оёқ-кафтли эдилар.
у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сочлари елкаларига тегиб турарди.
у Зуҳрийдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам намозда ишора қилар эди.
Мусо, Вуҳайбдан: Бизга Ҳишом, у Усмон ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) айтиб берди: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга иҳромлари вақтида мен топган энг хушбўй (атир) билан атир сурар…
Муҳаммад ибнул Мусанно, Ибн Абу Адийдан, у Ибн Авндан, у Муҳаммаддан, у Анасдан (ривоят қилди) ва ҳадисни сўзлаб берди.
у Саъийддан, у Қатодадан, у Анасдан, у Расул соллаллаҳу алайҳи васалламдан иккаласининг ҳадиси маъносида ривоят қилди.