حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بِالطَّوِيلِ الْبَائِنِ، وَلاَ بِالْقَصِيرِ، وَلَيْسَ بِالأَبْيَضِ الأَمْهَقِ، وَلَيْسَ بِالآدَمِ، وَلَيْسَ بِالْجَعْدِ الْقَطَطِ، وَلاَ بِالسَّبْطِ، بَعَثَهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعِينَ سَنَةً، فَأَقَامَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ، وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ، وَتَوَفَّاهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ سِتِّينَ سَنَةً، وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ.
Исмоил: Менга Молик ибн Анас, у Рабиъа ибн Абу Абдураҳмондан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У унинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўта узун ҳам, паст бўйли ҳам эмас эдилар; жуда оқ (оппоқ) ҳам, қорамтир (асмар) ҳам эмас эдилар; жуда жингалак ҳам, текис (силлиқ) соч ҳам эмас эдилар. Аллаҳ у кишини қирқ ёшда (ёшлари бошида) (Набий қилиб) юборди; у киши Маккада ўн йил, Мадинада ўн йил турдилар, Аллаҳ у кишини олтмиш ёшда вафот эттирди; бошлари ва соқолларида йигирма та (ҳам) оқ тук йўқ эди.