حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ، إِلاَّ الصَّوْمَ فَإِنَّهُ لِي، وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، وَلَخَلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Ҳишомдан: Бизга Маъмар, у Зуҳрийдан, у Ибнул Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: «Одам боласининг ҳар бир амали ўзи учун, фақат рўзадан бошқа — чунки у Мен учундир ва Мен у билан (ўзим) мукофотлайман. Албатта рўзадорнинг оғиз (ҳиди) ўзгариши Аллаҳ ҳузурида миск (мушк) ҳидидан хушбўйроқдир» дедилар.