حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّكُمْ، قَالَ " لِكُلِّ عَمَلٍ كَفَّارَةٌ، وَالصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، وَلَخَلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ ".
Абу Ҳурайра Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у Роббингиздан (ривоят қилди): Деди: "Ҳар бир амал учун каффорат бор, рўза эса Меники, Мен унинг (ажрини) бераман; рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллаҳ ҳузурида мушк ҳидидан ҳам хушроқдир."