أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَلِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ فَرْحَةٌ حِينَ يَلْقَى رَبَّهُ وَفَرْحَةٌ عِنْدَ إِفْطَارِهِ وَلَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба Абу Ишоқдан, у Абул-Аҳвасдан ривоят қилди, Абдуллаҳ деди: «Аллаҳ азза ва жалла деди: Рўза Мен учундир ва Мен унинг (мукофотини) бераман. Рўзадор учун икки қувонч бордир: Роббига йўлиққан пайтидаги қувонч ва рўзасини очган пайтидаги қувонч. Ва рўзадорнинг оғзидан келадиган ҳид Аллаҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир.»