حَدَّثَنَا حِبَّانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أُمِّ خَالِدٍ بِنْتِ خَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَتْ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي وَعَلَىَّ قَمِيصٌ أَصْفَرُ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَنَهْ سَنَهْ ". قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَهْىَ بِالْحَبَشِيَّةِ حَسَنَةٌ. قَالَتْ فَذَهَبْتُ أَلْعَبُ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ، فَزَجَرَنِي أَبِي. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعْهَا ". ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْلِي وَأَخْلِقِي، ثُمَّ أَبْلِي وَأَخْلِقِي، ثُمَّ أَبْلِي وَأَخْلِقِي ". قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَبَقِيَتْ حَتَّى ذَكَرَ. يَعْنِي مِنْ بَقَائِهَا.
Ҳиббон, Абдуллаҳдан: У Холид ибн Саиддан, у отасидан, у Умму Холид бинти Холид ибн Саиддан ривоят қилади: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига отам билан келдим, устимда сариқ кўйлак бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Санаҳ, санаҳ» дедилар — Абдуллаҳ: У ҳабаш тилида «чиройли» (демакдир), деди. У: Мен нубувват муҳри билан ўйнай бошладим, отам мени қайтарди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни қўй» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «(Уни) эскириб, тўздир; сўнг эскириб, тўздир; сўнг эскириб, тўздир» дедилар. Абдуллаҳ: У (узоқ) қолди, ҳатто (унинг узоқ умри) зикр қилинди, яъни унинг (узоқ) қолиши сабабли, деди.