حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سَيْفٌ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يَقُولُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَخْبَرَةَ أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ، يَقُولُ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَفِّي بَيْنَ كَفَّيْهِ التَّشَهُّدَ، كَمَا يُعَلِّمُنِي السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. وَهْوَ بَيْنَ ظَهْرَانَيْنَا، فَلَمَّا قُبِضَ قُلْنَا السَّلاَمُ. يَعْنِي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Абу Нуайм, Сайфдан: Мужоҳидни шундай деяётганини эшитдйм: Менга Абдуллаҳ ибн Сахбара Абу Маъмар айтиб берди: Ибн Масъудни шундай деяётганини эшитдйм: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — менинг кафтим у кишининг икки кафти орасида бўлган ҳолда — менга ташаҳҳуд (таҳийят)ни — гўё менга Қуръандан сура ўргатгандек — ўргатдилар: Ат-таҳийяту лиллаҳи вас-солавату ват-тоййибату, ас-саламу алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллаҳи ва баракатуҳу, ас-саламу алайна ва ала ибадиллаҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу — у киши бизнинг орамизда (тирик) бўлган пайтда (шундай ўқир эдик). У киши вафот этганларидан кейин биз: Ас-саламу (ала...) — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга (деб ўқий бошладик).