حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَفِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ قَلْبِي بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا، كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ".
Муҳаммад, Абу Муовиядан: Бизга Ҳишом ибн Урва, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, мен Сендан дўзах фитнаси ва дўзах азобидан, қабр фитнаси ва қабр азобидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан ва фақирлик фитнасининг ёмонлигидан паноҳ тилайман; Аллаҳим, мен Сендан Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан паноҳ тилайман; Аллаҳим, қалбимни қор ва дўл суви билан юв, қалбимни хатолардан — оқ кийимни кирдан тозалагандек — тозала, ва мен билан хатоларим орасини — Машриқ билан Мағриб орасини узоқлаштиргандек — узоқлаштир; Аллаҳим, мен Сендан дангасалик, гуноҳ ва қарздан паноҳ тилайман» дер эдилар, деди.