حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَفِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا، كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ ".
Яҳё ибн Мусо, Вакиъдан: Бизга Ҳишом ибн Урва, у отасидан, у Оишадан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, мен Сендан дангасалик, қарилик, қарз ва гуноҳдан паноҳ тилайман; Аллаҳим, мен Сендан дўзах азоби ва дўзах фитнаси, қабр азоби, бойлик фитнасининг ёмонлиги, фақирлик фитнасининг ёмонлиги ва Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан паноҳ тилайман; Аллаҳим, менинг хатоларимни қор ва дўл суви билан юв, қалбимни хатолардан — оқ кийим кирдан тозалангандек — тозала, ва мен билан хатоларим орасини — Машриқ билан Мағриб орасини узоқлаштиргандек — узоқлаштир.» дер эдилар.