قَالَ شُعَيْبٌ وَحَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ تَفْضُلُهَا بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً.
Шуъайб деди: Менга Нофиъ айтди, Абдуллаҳ ибн Умардан: У деди: У (жамоат намози) йигирма етти даража афзалдир.
قَالَ شُعَيْبٌ وَحَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ تَفْضُلُهَا بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً.
Шуъайб деди: Менга Нофиъ айтди, Абдуллаҳ ибн Умардан: У деди: У (жамоат намози) йигирма етти даража афзалдир.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Абдуллаҳ (ибн Масъуд): "Мен унда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳукми билан ҳукм қиламан: қизга ярми, ўғилнинг қизига олтиндан бири, қолгани эса опага" деди.
менга Нофеъ Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан хабар берди, у дедилар: «Кофир етти ичакда ейди, мўмин эса битта ичакда ейди».
Менга етиб келдики, Жобир ибн Абдуллаҳ «Улар ўн тўрт юз эди Жобир менга айтдики, Ҳудайбия куни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга байъат қилганлар ўн беш юз эдилар.
мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан йигирма тўққиз (кун) рўза тутдимки, бу биз ўттиз (кун) рўза тутганимиздан кўпроқ эди. У деди: бу бобда Умар, Абу Ҳурайра, Оиша, Саъд ибн Абу Ваққос, Ибн Аббос, Ибн…
Бизга Убайдуллаҳ Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Яхши туш нубувватнинг етмиш бўлагидан бир бўлагидир», дедилар.
мен Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)ни айтаётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ой йигирма тўққиз (кун),» дедилар.