6831-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳудуд китоби
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ فِيمَنْ زَنَى وَلَمْ يُحْصَنْ جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةَ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، غَرَّبَ، ثُمَّ لَمْ تَزَلْ تِلْكَ السُّنَّةَ.
Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — зино қилган ва муҳсан бўлмаган (уйланмаган) киши ҳақида — юз қамчи ва бир йил сургун(ни) буюрганини эшитдим. Ибн Шиҳоб: Урва ибн Зубайр менга, Умар ибн Хаттоб сургун қилганини хабар берди, кейин бу суннат (қоида) бўлиб қолди.