حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ قَالَ لِي مَعْمَرٌ قَالَ لِي الثَّوْرِيُّ هَلْ سَمِعْتَ فِي الرَّجُلِ يَجْمَعُ لأَهْلِهِ قُوتَ سَنَتِهِمْ أَوْ بَعْضِ السَّنَةِ قَالَ مَعْمَرٌ فَلَمْ يَحْضُرْنِي، ثُمَّ ذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ ابْنُ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَبِيعُ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ، وَيَحْبِسُ لأَهْلِهِ قُوتَ سَنَتِهِمْ.
Муҳаммад ибн Салом, Вакиъдан, у Ибн Уяйнадан ривоят қилади: Менга Маъмар айтди: Менга Саврий: Киши ўз аҳли учун бир йиллик ёки йилнинг баъзи (қисми) озиғини жамлаши ҳақида (ҳадис) эшитганмисан? деди. Маъмар: Менга (эсимга) келмади, сўнг бир ҳадисни эсладим — бизга уни Ибн Шиҳоб Зуҳрий Молик ибн Авсдан, у Умардан (розияллаҳу анҳу) айтиб берган: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Бану Назирнинг хурмосини сотар ва ўз аҳли учун бир йиллик озиғини ушлаб қолар эдилар, деди.