حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ صَحِبْتُ ابْنَ عُمَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَمَا سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ حَدِيثًا وَاحِدًا قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأُتِيَ بِجُمَّارٍ . فَذَكَرَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمَا .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Ибн Абу Умар ривоят қилиб, дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан ривоят қилди: у деди: «Мен Ибн Умарга Мадинага қадар ҳамроҳ бўлдим, лекин мен уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан биттадан бўлак ҳадис ривоят қилаётганини эшитмадим. У деди: ‹Биз Расул соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида эдик, шунда хурмо ўзаги (жуммор) келтирилди›» — ва у иккаласининг ҳадисига ўхшаш зикр қилди.