حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، الضُّبَعِيِّ عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا لأَصْحَابِهِ " أَخْبِرُونِي عَنْ شَجَرَةٍ مَثَلُهَا مَثَلُ الْمُؤْمِنِ " . فَجَعَلَ الْقَوْمُ يَذْكُرُونَ شَجَرًا مِنْ شَجَرِ الْبَوَادِي . قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَأُلْقِيَ فِي نَفْسِي أَوْ رُوعِيَ أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَجَعَلْتُ أُرِيدُ أَنْ أَقُولَهَا فَإِذَا أَسْنَانُ الْقَوْمِ فَأَهَابُ أَنْ أَتَكَلَّمَ فَلَمَّا سَكَتُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هِيَ النَّخْلَةُ " .
Менга Муҳаммад ибн Убайд ал-Ғубарий ривоят қилди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди: бизга Айюб Абул-Халил аз-Зубаъийдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Умардан ривоят қилди: у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни саҳобаларига дедилар: «Менга мисоли мўминнинг мисолига ўхшаган бир дарахт ҳақида хабар беринглар». Шунда жамоа чўл дарахтларидан баъзиларини зикр қила бошладилар. Ибн Умар деди: «Менинг кўнглимга унинг хурмо дарахти экани солинди — ёки кўнглимга шу хаёл келди — ва мен буни айтмоқчи бўлдим, лекин жамоа орасида (мендан) катталар бор эди, шу сабабли гапиришдан тортиндим. Улар жим туришганда эса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: ‹У хурмо дарахтидир›».