حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ - أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ، اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنَ الشَّجَرِ شَجَرَةً لاَ يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَإِنَّهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ فَحَدِّثُونِي مَا هِيَ " . فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَاسْتَحْيَيْتُ ثُمَّ قَالُوا حَدِّثْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ " هِيَ النَّخْلَةُ " . قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعُمَرَ قَالَ لأَنْ تَكُونَ قُلْتَ هِيَ النَّخْلَةُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ كَذَا وَكَذَا .
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ибн Саъийд ва Алий ибн Ҳужр ас-Саъдий — матн Яҳёники — ривоят қилиб, дедилар: бизга Исмоил — яъни Ибн Жаъфар — ривоят қилди: менга Абдуллаҳ ибн Динор хабар бердики, у Абдуллаҳ ибн Умарни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Дарахтлар орасида шундай бир дарахт борки, унинг барги тўкилмайди ва албатта у мусулмоннинг мисолидир. У қайси дарахт эканини менга айтинглар-чи?» Одамлар чўл дарахтлари ҳақида ўйлаб кетдилар. Абдуллаҳ деди: «Менинг кўнглимга унинг хурмо дарахти экани келди, лекин мен уялдим». Сўнг улар: «У қайси дарахт, эй Расулуллаҳ, бизга айтинг» дедилар. У деди: «У хурмо дарахтидир». Абдуллаҳ деди: «Мен буни Умарга айтдим. У деди: ‹Сенинг уни хурмо дарахти дейишинг менга шунча-шунчадан ҳам суюклироқ эди›».