حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مِنَ الشَّجَرِ شَجَرَةً لاَ يَسْقُطُ وَرَقُهَا، وَهِيَ مَثَلُ الْمُسْلِمِ، حَدِّثُونِي مَا هِيَ ". فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَادِيَةِ، وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَاسْتَحْيَيْتُ. فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَخْبِرْنَا بِهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هِيَ النَّخْلَةُ ". قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ أَبِي بِمَا وَقَعَ فِي نَفْسِي فَقَالَ لأَنْ تَكُونَ قُلْتَهَا أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَكُونَ لِي كَذَا وَكَذَا.
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: менга Молик, Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Дарахтлардан бир дарахт борки, унинг барги тўкилмайди; у мусулмонга ўхшашдир. Менга айтинг, у қайси?» дедилар. Шунда одамлар саҳро дарахтлари (ҳақида) гапира бошлашди; менинг кўнглимга унинг хурмо экани келди. Абдуллаҳ деди: Лекин уялдим. Сўнг улар: «Эй Расулуллаҳ, бизга уни айтинг,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У — хурмо (дарахти)дир,» дедилар. Абдуллаҳ деди: Мен отамга кўнглимга келганини айтдим. У: «Сен буни айтганинг менга шу-шу (бойлик)ка эга бўлишимдан суюклироқ эди,» деди.