باب الْحَيَاءِ فِي الْعِلْمِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ، فَهَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ مِنْ غُسْلٍ إِذَا احْتَلَمَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا رَأَتِ الْمَاءَ ". فَغَطَّتْ أُمُّ سَلَمَةَ ـ تَعْنِي وَجْهَهَا ـ وَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَتَحْتَلِمُ الْمَرْأَةُ قَالَ " نَعَمْ تَرِبَتْ يَمِينُكِ فَبِمَ يُشْبِهُهَا وَلَدُهَا ".
Бизга Муҳаммад ибн Салом ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия хабар берди, у деди: бизга Ҳишом, отасидан, у Зайнаб бинти Умму Саламадан, у Умму Саламадан ривоят қилди, у деди: Умму Сулайм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Эй Расулуллаҳ, албатта Аллаҳ ҳақдан уялмайди; аёлга иҳтилом кўрса, ғусл (вожиб) бўладими?» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сувни (манини) кўрса (— ҳа),» дедилар. Шунда Умму Салама — яъни юзини — ёпиб: «Эй Расулуллаҳ, аёл ҳам иҳтилом кўрадими?» деди. У: «Ҳа, қўлинг тупроққа тегсин! Акс ҳолда боласи унга (қандай) ўхшайди?» дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مِنَ الشَّجَرِ شَجَرَةً لاَ يَسْقُطُ وَرَقُهَا، وَهِيَ مَثَلُ الْمُسْلِمِ، حَدِّثُونِي مَا هِيَ ". فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَادِيَةِ، وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَاسْتَحْيَيْتُ. فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَخْبِرْنَا بِهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هِيَ النَّخْلَةُ ". قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ أَبِي بِمَا وَقَعَ فِي نَفْسِي فَقَالَ لأَنْ تَكُونَ قُلْتَهَا أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَكُونَ لِي كَذَا وَكَذَا.
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: менга Молик, Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Дарахтлардан бир дарахт борки, унинг барги тўкилмайди; у мусулмонга ўхшашдир. Менга айтинг, у қайси?» дедилар. Шунда одамлар саҳро дарахтлари (ҳақида) гапира бошлашди; менинг кўнглимга унинг хурмо экани келди. Абдуллаҳ деди: Лекин уялдим. Сўнг улар: «Эй Расулуллаҳ, бизга уни айтинг,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У — хурмо (дарахти)дир,» дедилар. Абдуллаҳ деди: Мен отамга кўнглимга келганини айтдим. У: «Сен буни айтганинг менга шу-шу (бойлик)ка эга бўлишимдан суюклироқ эди,» деди.