132-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Илм китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُنْذِرٍ الثَّوْرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدٍ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ " فِيهِ الْوُضُوءُ ".
Бизга Мусаддад ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Довуд, ал-Аъмашдан, у Мунзир ас-Саврийдан, у Муҳаммад ибнул-Ҳанафиядан, у Алидан ривоят қилди, у деди: Мен мадҳи кўп (чиқадиган) киши эдим; шу сабабли Миқдодга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрашни буюрдим. У сўради. У: «Унда таҳорат (вожиб бўлади),» дедилар.