حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ فَلَكَزَنِي لَكْزَةً شَدِيدَةً وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ فِي قِلاَدَةٍ. فَبِي الْمَوْتُ لِمَكَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَوْجَعَنِي. نَحْوَهُ. لَكَزَ وَوَكَزَ وَاحِدٌ
Оиша айтди: Абу Бакр келди, мени қаттиқ туртди ва: "Сен одамларни бир мунчоқ (марварид) сабабли ушлаб қолдинг" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг (боши) ўрни сабабли менга ўлим (каби оғриқ) бўлди — у мени оғритган эди. (Юқоригига ўхшаш. «Лаказ» ва «ваказ» бир хил маънода.)