7032-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Туш таъбири
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ أُتِيتُ بِقَدَحِ لَبَنٍ فَشَرِبْتُ مِنْهُ، ثُمَّ أَعْطَيْتُ فَضْلِي عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ". قَالُوا فَمَا أَوَّلْتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْعِلْمَ ".
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитди: "Мен ухлаб ётганимда, менга бир қадаҳ сут келтирилди, ундан ичдим, кейин ортиғимни Умар ибн Хаттобга бердим." Улар: "Буни нимага таъбирладинг, эй Расулуллаҳ?" дедилар. Деди: "Илмга."