حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ أُتِيتُ بِقَدَحِ لَبَنٍ، فَشَرِبْتُ حَتَّى إِنِّي لأَرَى الرِّيَّ يَخْرُجُ فِي أَظْفَارِي، ثُمَّ أَعْطَيْتُ فَضْلِي عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ". قَالُوا فَمَا أَوَّلْتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْعِلْمَ ".
Бизга Саид ибн Уфайр ривоят қилди, у деди: менга ал-Лайс ривоят қилди, у деди: менга Уқайл, Ибн Шиҳобдан, у Ҳамза ибн Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилдики, Ибн Умар деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитдим: «Мен ухлаб ётганимда, менга бир коса сут келтирилди. Мен (ундан) ичдим, ҳатто қонганлик (асари) тирноқларимдан чиқаётганини кўрдим. Сўнг ортганини Умар ибн ал-Хаттобга бердим.» Улар: «Буни нимага таъбир қилдингиз, эй Расулуллаҳ?» дедилар. У: «Илмга,» дедилар.