حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَدَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ فَقَالَ " لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيٌّ وَحَوَارِيِّ الزُّبَيْرُ ". قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ. وَقَالَ لَهُ أَيُّوبُ يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْهُمْ عَنْ جَابِرٍ، فَإِنَّ الْقَوْمَ يُعْجِبُهُمْ أَنْ تُحَدِّثَهُمْ عَنْ جَابِرٍ. فَقَالَ فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ سَمِعْتُ جَابِرًا فَتَابَعَ بَيْنَ أَحَادِيثَ سَمِعْتُ جِابِرًا، قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ الثَّوْرِيَّ يَقُولُ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَقَالَ كَذَا حَفِظْتُهُ كَمَا أَنَّكَ جَالِسٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ. قَالَ سُفْيَانُ هُوَ يَوْمٌ وَاحِدٌ. وَتَبَسَّمَ سُفْيَانُ.
Жобир ибн Абдуллаҳ айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хандақ куни (одамларни жангга) чақирди, Зубайр (олдинга) чиқди; кейин (яна) чақирди, Зубайр чиқди; кейин (яна) чақирди, Зубайр чиқди. У: "Ҳар бир Набийнинг бир ҳаворийси (яқин ёрдамчиси) бор, менинг ҳаворийим — Зубайр" деди. Суфён: "Мен буни Ибн ал-Мункадирдан ёдлади" деди. Айюб унга: "Эй Абу Бакр, уларга Жобирдан (ҳадис) айт, чунки бу қавм сенга Жобирдан айтиб беришингни яхши кўради" деди. У ўша мажлисда: "Жобирни эшитдим" деди ва: "Жобирни эшитдим" деган ҳадисларни кетма-кет айтди. Мен Суфёнга: "Саврий эса ‹Қурайза куни› дейди-ку" дедим. У: "Мен буни — худди сен (ҳозир) ўтирганингдек (аниқ) — Хандақ куни деб ёдлади" деди. Суфён: "У (иккови) бир кун" деди ва Суфён табассум қилди.