وَحَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَعْرَابِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ لِي بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اقْضِ لَهُ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَأْذَنْ لِي. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " قُلْ ". فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا ـ وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ ـ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ، وَأَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرُدُّوهَا، وَأَمَّا ابْنُكَ فَعَلَيْهِ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ ـ لِرَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ ـ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا.
Абу Ҳурайра айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида эдик, бирдан бадавийлардан бир киши туриб: "Эй Расулуллаҳ, мен учун Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил" деди. Унинг рақиби туриб: "Рост айтди, эй Расулуллаҳ, у учун Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил ва менга (сўзга) изн бер" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: "Айт" деди. У: "Менинг ўғлим бу(киши)нинг янида асиф — асиф ёлланма ишчи — эди, унинг хотини билан зино қилди. (Одамлар) менга: ‹Ўғлингга ражм (бор)› деб хабар бердилар. Мен ўғлимни ундан юз қўй ва бир чўри билан фидо қилдим, кейин илм аҳлидан сўрадим, улар менга: ‹Унинг (зинокорнинг) хотинига ражм, ўғлингга эса фақат юз дарра ва бир йил сургун (бор)› деб хабар бердилар" деди. У: "Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен орангизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан. Чўри ва қўй — қайтарилади; ўғлингга эса юз дарра ва бир йил сургун (бор); сен эса, эй Унайс — Асламдан бир кишига (қарата) — бу(киши)нинг хотинининг олдига бориб, агар (зинога) иқрор бўлса, уни ражм қил" деди. Унайс унга борди, у иқрор бўлди, у уни ражм қилди.