حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ فِي حُجْرَتِهِ، وَجِدَارُ الْحُجْرَةِ قَصِيرٌ، فَرَأَى النَّاسُ شَخْصَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ أُنَاسٌ يُصَلُّونَ بِصَلاَتِهِ، فَأَصْبَحُوا فَتَحَدَّثُوا بِذَلِكَ، فَقَامَ لَيْلَةَ الثَّانِيَةِ، فَقَامَ مَعَهُ أُنَاسٌ يُصَلُّونَ بِصَلاَتِهِ، صَنَعُوا ذَلِكَ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً، حَتَّى إِذَا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَخْرُجْ، فَلَمَّا أَصْبَحَ ذَكَرَ ذَلِكَ النَّاسُ فَقَالَ " إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تُكْتَبَ عَلَيْكُمْ صَلاَةُ اللَّيْلِ ".
Муҳаммад бизга айтди: Абда бизга хабар берди, Яҳё ибн Саъид Ансорийдан, у Амрадан, у Оишадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси ҳужраларида намоз ўқир, ҳужра девори паст эди. Одамлар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шахсини (қорасини) кўриб, баъзилари туриб у зотнинг намозига (эргашиб) ўқиди. Тонг отганда улар шу ҳақда гаплашди. У зот иккинчи кечаси (яна) турдилар, у зот билан баъзи одамлар туриб намозига (эргашиб) ўқиди. Буни икки ёки уч кеча қилдилар. Сўнг ундан кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (уйида) ўтириб қолдилар, чиқмадилар. Тонг отганда одамлар шуни зикр қилдилар. У зот: «Мен кечаси намози (таҳажжуд) сизларга фарз қилиб қўйилишидан қўрқдим», дедилар.