حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ حَبْرٌ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ إِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ جَعَلَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ عَلَى إِصْبَعٍ، وَالأَرَضِينَ عَلَى إِصْبَعٍ، وَالْمَاءَ وَالثَّرَى عَلَى إِصْبَعٍ، وَالْخَلاَئِقَ عَلَى إِصْبَعٍ، ثُمَّ يَهُزُّهُنَّ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا الْمَلِكُ أَنَا الْمَلِكُ. فَلَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ تَعَجُّبًا وَتَصْدِيقًا، لِقَوْلِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم {وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ} إِلَى قَوْلِهِ {يُشْرِكُونَ}
Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) айтди: Яҳудийлардан бир ҳибр (олим) келиб: "Албатта қиёмат куни бўлганида, Аллаҳ осмонларни бир бармоқда, ерларни бир бармоқда, сув ва (нам) тупроқни бир бармоқда ва (барча) махлуқотни бир бармоқда қилади (ушлайди), кейин уларни силкитади, кейин: ‹Мен — Маликман, Мен — Маликман› дейди" деди. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — унинг сўзини тасдиқлаб ва таажжубланиб — орқа тишлари кўрингунча кулганини кўрдим, кейин Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Улар Аллаҳни ҳақиқий қадрида улуғламадилар...» дан «...шерик қиладилар» (сўзигача) ўқиди.