Саҳиҳул Бухорий — 7561-ҳадис

Тавҳид китоби · Фожир ва мунофиқнинг қироати

7561-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Тавҳид китоби

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ سَأَلَ أُنَاسٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْكُهَّانِ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُمْ لَيْسُوا بِشَىْءٍ ‏"‏‏.‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّهُمْ يُحَدِّثُونَ بِالشَّىْءِ يَكُونُ حَقًّا‏.‏ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تِلْكَ الْكَلِمَةُ مِنَ الْحَقِّ يَخْطَفُهَا الْجِنِّيُّ فَيُقَرْقِرُهَا فِي أُذُنِ وَلِيِّهِ كَقَرْقَرَةِ الدَّجَاجَةِ، فَيَخْلِطُونَ فِيهِ أَكْثَرَ مِنْ مِائَةِ كَذْبَةٍ ‏"‏‏.‏

Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Баъзи одамлар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан коҳинлар ҳақида сўрадилар. У: "Улар ҳеч нарса (ҳақиқат) эмас" деди. Улар: "Эй Расулуллаҳ, улар баъзан бир нарсани айтади, у рост чиқади" дедилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ўша калима — ҳақдан(дир)ки, уни жин ўғирлаб олади ва уни ўз дўсти (коҳин)нинг қулоқига — товуқ қақиллагандек — қуяди (ғўлдирайди); улар унга юздан ортиқ ёлғон аралаштирадилар" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 5817-ҳадисСалом бериш китоби

Улар ҳеч нарса эмаслар Ё Расулуллаҳ, лекин улар баъзан ҳақ бўлиб чиқадиган нарсани айтадилар-ку Ўша сўз жиндандир, жинний уни ўғирлаб олади-да, уни ўз дўстининг қулоғига товуқнинг қақиллаши каби қуяди,…

Саҳиҳул Бухорий, 6213-ҳадисОдоб китоби

Улар (айтадиган нарса) ҳеч нарса эмас У — ҳақдан бўлган сўздир, уни жинни ўғирлаб олади ва уни ўз валийси (дўсти)нинг қулоғига товуқ қақиллагандек қуяди, улар эса унга юзтадан кўпроқ ёлғон аралаштирадилар

Саҳиҳи Муслим, 5816-ҳадисСалом бериш китоби

Ё Расулуллаҳ, коҳинлар бизга баъзи нарсаларни айтар эдилар, биз эса уни ҳақ деб топар эдик Ўша ҳақ сўзни жинний ўғирлаб олади-да, уни ўз дўстининг қулоғига ташлайди ва унга юзтача ёлғон қўшади

Саҳиҳул Бухорий, 6563-ҳадисҚалб юмшатиш

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дўзахни зикр қилди, юзини ўгириб ундан паноҳ сўради, кейин яна дўзахни зикр қилди, юзини ўгириб ундан паноҳ сўради, кейин деди: "Дўзахдан, ҳатто бир бўлак хурмо билан…

Саҳиҳи Муслим, 472-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта бир қавм дўзахдан чиқарилади — улар унда ёнган (куйган) — фақат юзларининг доиралари (куймаган) — то жаннатга киргунча" деди.

Саҳиҳи Муслим, 924-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир отга минди ва ундан ағдарилди (йиқилди); ўнг биқини шилинди — уларнинг ҳадиси наҳвида; ва унда: "Тик туриб намоз ўқиса — тик туриб намоз ўқинг" (дейилди).