6563-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ النَّارَ فَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا، ثُمَّ ذَكَرَ النَّارَ فَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا، ثُمَّ قَالَ " اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ، فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَبِكَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ ".
Адий ибн Ҳотим (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дўзахни зикр қилди, юзини ўгириб ундан паноҳ сўради, кейин яна дўзахни зикр қилди, юзини ўгириб ундан паноҳ сўради, кейин деди: "Дўзахдан, ҳатто бир бўлак хурмо билан бўлса ҳам, сақланинглар; ким топмаса, яхши (чиройли) калима билан (бўлса ҳам)."