6562-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَجُلٌ عَلَى أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَتَانِ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ، كَمَا يَغْلِي الْمِرْجَلُ وَالْقُمْقُمُ".
Нуъмон ибн Башир Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитди: "Албатта дўзах аҳлининг қиёмат кунидаги азоби энг енгили — бир кишики, унинг икки товони остида икки чўғ бўлиб, улардан мияси — қозон ва қумқум (сув идиши) қайнагани каби — қайнайди."