6561-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ "إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَرَجُلٌ تُوضَعُ فِي أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَةٌ يَغْلِي مِنْهَا دِمَاغُهُ".
Нуъмон (ибн Башир) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитди: "Албатта дўзах аҳлининг қиёмат кунидаги азоби энг енгили — бир кишики, унинг икки товони остига чўғ қўйилади, ундан мияси қайнайди."