وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَطَاءِ بْنِ مِينَاءَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَجَدْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي { إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ} وَ { اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ}
Абу Ҳурайра айтди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан «Изас-самау-ншаққат» ва «Иқраъ бисми роббик»да сажда қилдик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ‹Изас-самоу-ншаққот› ва ‹Иқрў бисми роббикаллазий холақ› да сажда қилдик.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) «Изас-самау-ншаққат» ва «Иқраъ бисми роббик»да сажда қилди.
Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўн (кун) турдик, намозни қаср қилардик (қисқартирардик).
Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ғазот қилдик — шунга ўхшаш (олдинги ҳадис каби, қозонлар ҳақида).
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Табук ғазотида чиқдик; бас у пешин билан асрни бирга, шом билан хуфтонни бирга ўқир эди.
Мен ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта идишдан ғусл қилардик — қўлларимиз унда навбатлашиб (кирарди).