Саҳиҳи Муслим — 1320-ҳадис

Масжидлар китоби · Қабр азобидан паноҳ тилашнинг мустаҳаблиги

1320-ҳадисXalqaro 585Саҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби

وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ يَسْتَعِيذُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ‏.‏

Абу Ҳурайра айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундан кейин қабр азобидан паноҳ тилаётган ҳолда эшитар эдим.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам