وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنَ الصَّلاَةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلاَةَ " .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимки намоздан бир ракат етистирса, намозни етистирди» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким намоздан бир ракатни улгурса, намозни улгурибди», дедилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини бирор нарса (жилов) билан етаклаб бораётган бир одам ёнидан ўтдилар — уни назр (аталган нарса) деб зикр қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни олиб кесиб…
Намозни эрта ўқинглар, чунки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким аср намозини тарк қилса, унинг амали беҳуда кетибди,
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Банда билан куфр ўртасида намозни тарк қилиш (туради).»
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишига: «Уйлан, темирдан узук бўлса ҳам (маҳр қилиб)» дедилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Кишинин ўз аҳлига (қилган) нафақаси садақадир».