حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ حَفْصَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ مِنَ الأَذَانِ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ وَبَدَا الصُّبْحُ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تُقَامَ الصَّلاَةُ .
Ҳафса — Уммул-мўминин — хабар берди (Ибн Умар орқали)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муаззин субҳ намозининг азонидан жим турса (азонни тугатса) ва субҳ (ёруғлиги) кўринса, намозга иқомат айтилишидан олдин икки енгил ракат ўқир эди.