حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رَكْعَتَانِ لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَعُهُمَا سِرًّا وَلاَ عَلاَنِيَةً رَكْعَتَانِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَرَكْعَتَانِ بَعْدَ الْعَصْرِ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Абдулвоҳид бизга айтди: Шайбоний бизга айтди: Абдурраҳмон ибн Асвад бизга айтди, отасидан, у Оишадан: У деди: Икки ракат (бор)ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни на яширин, на ошкора тарк қилмас эдилар: субҳ намозидан олдинги икки ракат ва асрдан кейинги икки ракат.