Асрдан кейин қазо ва шунга ўхшаш намозларни ўқиш

Namoz vaqtlari · 4 ҳадис

باب مَا يُصَلَّى بَعْدَ الْعَصْرِ مِنَ الْفَوَائِتِ وَنَحْوِهَا

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ، سَمِعَ عَائِشَةَ، قَالَتْ وَالَّذِي ذَهَبَ بِهِ مَا تَرَكَهُمَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ، وَمَا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى حَتَّى ثَقُلَ عَنِ الصَّلاَةِ، وَكَانَ يُصَلِّي كَثِيرًا مِنْ صَلاَتِهِ قَاعِدًا ـ تَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ ـ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهِمَا، وَلاَ يُصَلِّيهِمَا فِي الْمَسْجِدِ مَخَافَةَ أَنْ يُثَقِّلَ عَلَى أُمَّتِهِ، وَكَانَ يُحِبُّ مَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ‏.‏

Абу Нуъайм бизга айтди: Абдулвоҳид ибн Айман бизга айтди: Отам менга айтди, у Оишани шундай деганини эшитди: Ўша зотни (Набийни) олиб кетган (Аллаҳ)га қасамки, у зот Аллаҳга йўлиқгунча (вафот этгунча) у икки (ракат)ни тарк қилмадилар, Аллаҳ таолога эса намоз ўқишдан оғирлашгунча (кучсизлангунча) йўлиқмадилар. У зот кўп намозларини ўтирган ҳолда ўқир эдилар — яъни асрдан кейинги икки ракатни (назарда тутади). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни ўқир, аммо умматига оғир бўлишидан қўрқиб масжидда ўқимас эдилар. У зот уларга енгиллик берилишини севар эдилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَتْ، عَائِشَةُ ابْنَ أُخْتِي مَا تَرَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم السَّجْدَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ عِنْدِي قَطُّ‏.‏

Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди: Ҳишом бизга айтди: Отам менга хабар берди: Оиша (жияни Урвага): ‹Эй жияним, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг олдимда асрдан кейинги икки саждани (икки ракатни) ҳеч қачон тарк қилмаганлар›, деди.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رَكْعَتَانِ لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَعُهُمَا سِرًّا وَلاَ عَلاَنِيَةً رَكْعَتَانِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَرَكْعَتَانِ بَعْدَ الْعَصْرِ‏.‏

Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Абдулвоҳид бизга айтди: Шайбоний бизга айтди: Абдурраҳмон ибн Асвад бизга айтди, отасидан, у Оишадан: У деди: Икки ракат (бор)ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни на яширин, на ошкора тарк қилмас эдилар: субҳ намозидан олдинги икки ракат ва асрдан кейинги икки ракат.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ رَأَيْتُ الأَسْوَدَ وَمَسْرُوقًا شَهِدَا عَلَى عَائِشَةَ قَالَتْ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي فِي يَوْمٍ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلاَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ‏.‏

Муҳаммад ибн Аръара бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Абу Ишоқдан: У деди: Мен Асвад ва Масруқнинг Оишага гувоҳлик берганларини кўрдим: У (Оиша): ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам асрдан кейин бир кунда менинг олдимга келмас эдиларки, икки ракат ўқимаган бўлсалар (яъни доим икки ракат ўқирдилар)›, деди.