حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ إِذَا سَمِعَ الأَذَانَ وَيُخَفِّفُهُمَا .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) азонни эшитса, фажрнинг икки ракатини ўқир ва уларни енгиллаштирар (қисқартирар) эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) азонни эшитганларида Фажрнинг икки ракаатини ўқир ва уларни енгил қилар эдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам фажрнинг икки ракат (суннати)ни ўқисалар, ўнг ёнлари билан ёнбошлаб ётар эдилар.
ки), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Аҳжаруз-Зайт (жойи)да ёмғир сўраб, икки кафтларини (кўтариб) дуо қилаётганларини кўрди.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фажр унга ёришса, икки ракат ўқир эди.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, ёмғир сўраб дуо қилдилар, сўнг икки ракат намоз ўқиб, иккаласида қироатни овоз чиқариб ўқидилар.
(Урва орқали)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фажрнинг икки ракати билан (бирга) ўн уч ракат ўқир эди.