Сунани Насоий — 1782-ҳадис

Тунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби · Бомдод суннатининг вақти ва Нофеъ ривоятидаги ихтилоф

1782-ҳадисСунани Насоий · Тунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَثَّامُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ إِذَا سَمِعَ الأَذَانَ وَيُخَفِّفُهُمَا ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Амр ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Ассом ибн Али ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) азонни эшитганларида Фажрнинг икки ракаатини ўқир ва уларни енгил қилар эдилар.» Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: бу ҳадис мункардир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1681-ҳадисМусофир намози

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) азонни эшитса, фажрнинг икки ракатини ўқир ва уларни енгиллаштирар (қисқартирар) эди.

Сунани Насоий, 1522-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, ёмғир сўраб дуо қилдилар, сўнг икки ракат намоз ўқиб, иккаласида қироатни овоз чиқариб ўқидилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1160-ҳадисТаҳажжуд намози

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам фажрнинг икки ракат (суннати)ни ўқисалар, ўнг ёнлари билан ёнбошлаб ётар эдилар.

Сунани Насоий, 1510-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) истисқо (ёмғир сўраш) қилдилар, икки ракат намоз ўқидилар ва ридоларини ағдардилар.

Сунани Насоий, 1520-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёмғир сўраб чиқиб, икки ракат намоз ўқидилар ва қиблага юзландилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1132.2-ҳадисТаҳажжуд намози

У (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) фарёд (хўрозни) эшитса, туриб намоз ўқир эдилар.