وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ كَانَ يُصَلِّي ثَلاَثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً يُصَلِّي ثَمَانَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ يُوتِرُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَرَكَعَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالإِقَامَةِ مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ .
Абу Салама айтди: Мен Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намози ҳақида сўрадим. У: «У ўн уч ракат ўқир эди: саккиз ракат ўқир, кейин витр қилар, кейин ўтирган ҳолда икки ракат ўқир — рукуъ қилишни хоҳласа, туриб рукуъ қилар; кейин субҳ намозининг нидо (азон)си билан иқомати орасида икки ракат ўқир эди» деди.