1735-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي صَلاَتَهُ بِاللَّيْلِ وَهِيَ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ فَإِذَا بَقِيَ الْوِتْرُ أَيْقَظَهَا فَأَوْتَرَتْ .
Оиша (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечадаги намозини ўқир, у (Оиша) эса унинг рўпарасида (олдида) кўндаланг (ётган) бўлар эди; витр (вақти) қолганида, уни уйғотар, у (Оиша) витр ўқир эди.